Ik schrik me kapot!
Soms kijk ik achterom en schrik ik me kapot.
Waar zijn al die jaren gebleven? En hoe kan het dat het cliché ‘de tijd vliegt’ pas tot je doordringt als ie al gevlogen is?

Ik heb intens geleefd, zowel in positieve als negatieve zin.
Ik heb domme keuzes gemaakt, slecht voor mezelf gezorgd, geëxperimenteerd in omgevingen waar ik beter weg had kunnen blijven, bizar veel uitdagingen gekend en toen alles zwart leek overwogen om de pijp aan Maarten te geven.
Ook heb ik de hoogste pieken ervaren, diepgaand doorvoeld hoe waardevol het leven is en ik prijs me gelukkig met de plek waar ik nu sta, omringd door de mensen die belangrijk voor me zijn.
Pas als we zelf tot vertraging komen in de rijpere fase van ons leven, kunnen we ook van de sneltrein afstappen waarmee we op dat punt zijn aanbeland.
Het leven wordt voorwaarts geleefd en achterwaarts begrepen (Søren Kierkegaard) is een waarheid die zichzelf bewijst.
Voor de meeste Queenagers geldt dat de betekenis en het belang van deze filosofie niet landden toen ze deze goed konden gebruiken.
Misschien herken jij het ook wel.
In je puberteit heb je je handen vol aan jezelf, je opleiding en het in de smaak vallen bij anderen.
Vervolgens komt de stap naar zelfstandigheid, met het vinden van werk en woonruimte, wellicht een partner.
Dan is er de fase van wel/niet een gezin stichten en als in een automatisme meedraaien in de mallemolen van het leven; opstaan, plichten vervullen, naar bed gaan. En zo perpetuum mobile.
Met een beetje geluk had je in deze jaren ruimte en tijd voor ontspanning, inspiratie en persoonlijke ontwikkeling.
Bij de meeste vrouwen die ik spreek is dat niet of onvoldoende zo geweest. Zij zijn met een inhaalslag bezig en gelukkig heeft de natuur het zo geregeld dat ons systeem er nu ook écht klaar voor is.
In de zin van levenslust, inspiratie, plannen en verlangens vaar je nog altijd een steady koers voorwaarts. Er is nog zoveel te leren, te ontdekken, te delen en te betekenen.
Tegelijkertijd ben je gelukkig met de vertraging, de inzichten, de diepte die je voelt bij iedere nieuwe ervaring of oude herinnering.
Dat vinden we bij elkaar in mijn Queenagers Community.
We zijn geen businessclub, geen hardcore demonstranten, maar sisters met gelijkgestemde verlangens die samen groot durven dromen en intens bewust durven leven.
Leven en leren zijn synoniemen. Haal je voet van de rem en kies jouw mooiste realiteit.
Liefs Josje