Oud en afhankelijk
In een niet nader te noemen gemeente in Nederland hadden ze een briljant plan. Er moet een ambtenaar geweest zijn die dacht: ik ga eens even een tegenbeweging optuigen!
Het idee is sympathiek en ik denk vanuit oprecht liefdevolle intenties ontstaan.
Deze persoon vond het ‘niet eerlijk’ dat er in zijn gemeente van alles te doen was voor kinderen tijdens vakanties, maar niet voor ouderen.
Er zijn timmerdorpen, musicalworkshops en mountainbikewedstrijden voor kinderen die niet op vakantie gaan.
Vanuit de gedachte ‘ouderen zijn te oud om op vakantie te gaan’ zijn er fluks activiteiten uit de grond gestampt, passend bij de leeftijd – whatever that may be.
Omdat, zo was het commentaar, ‘het anders wel een beetje saai zou worden’, nu alle jongere mensen naar een exotische bestemming vertrokken.
Daar wringt de schoen. Die plakker ‘oudere’ of ‘senior’ is generaliserend. We kunnen mensen niet over een kam scheren op basis van leeftijd.
Het lijkt alsof er vanuit gegaan wordt dat mensen boven de 50 oud en afhankelijk zijn, terwijl ik in mijn Queenagers Community (en daarbuiten) juist zie dat de rijpere levensfase staat voor heel veel positieve veranderingen!
Het is de fase waarin kristalhelder wordt wat je zelf wilt, wat jij belangrijk vindt en daar ook naar gaat leven. Niet uit egoïsme of rebellie, maar juist vanuit liefde.
Met al je levenservaring, kennis en wijsheid kun je in zachtheid kijken naar de overtuigingen die er lang voor zorgden dat je jezelf opzij zette.
Je kunt zonder alle ruis veel beter zien hoe jij maximaal kunt bijdragen aan het collectief, niet ondanks maar dankzij je uit zelfliefde gemaakte keuzes.
En bovendien, even terug naar de goedbedoelende ambtenaar…
Er zijn ook mensen van boven de 50 die wel op vakantie gaan. En er zijn mensen van alle leeftijden die niet op vakantie gaan. Omdat ze de middelen niet hebben of gewoon geen zin hebben om met 70 miljoen anderen op een overbevolkt strand in Zuid-Europa een temperatuur van 45 graden te doorstaan.
Er zijn, kortom, allerlei soorten mensen van allerlei leeftijden met allerlei behoeften, redenen, en keuzes. En wie zegt dat ouderen buiten de vakantieperiode volop in het leven worden meegenomen door al die mensen van de generatie onder hen? Dat ze op sleeptouw worden genomen, vermaakt worden en omringd worden door gezelschap?
Maar toch: er werden ‘passende activiteiten’ bedacht – en sorry voor alle aanhalingstekens.
De keuze is reuze
De camera zoomt in op mannen en vrouwen van naar schatting 60+, stuk voor stuk met duifgrijs haar, een stramme motoriek en een wat afwezige blik in de ogen.
Stiekem denk ik: zou het verveling kunnen zijn? Want de keuze was reuze. Jeu de boules of bloemschikken.
Ik heb geen oordeel over het idee, noch over de mensen die hier zielsgelukkig van worden. Ik kan me ook een hele middag vermaken met het schikken van mooie vazen bloemen.
Wat mij hier zo aan opvalt is hoe er aannames worden gedaan over leeftijd en de daarbij passende behoeften.
Ik weet niet of er een enquête is uitgeschreven en of de plaatselijke thuisblijvers zelf hebben gekozen. Het zag er meer uit alsof ze dachten: het is beter dan niets.
Disclaimer: ik bedoel dit niet oordelend. Ik wil graag belichten dat we af moeten van het stigma dat je na je 50e veroordeeld bent tot aftakeling.
Mijn Queenagers Community zal misschien nog weleens een wedstrijdje ballen overgooien vanuit de stoel organiseren. Wie weet, maar nu nog niet!
We zijn een verbond van vrouwen in hun rijpere bloei, die totaal niet bezig zijn met hun leeftijd.
Ik ken een Queenager van bijna 60 die over the moon verliefd is en zwijmelend over haar lover vertelt. En een andere heeft haar baan opgezegd en staat te rocken op podia.
Wild en meeslepend is overigens geen criterium. Vooral verbinding met gelijkgestemden staat centraal.
Jij bepaalt de vorm en de inhoud van je leven zelf, zolang als je hier op aarde rondloopt.
