Bang voor geluk
Volgens sommige opiniemakers, overheidsinstellingen en medici mag je als vrouw vanaf een jaar of 50 van geluk spreken. Je mag je handen samenknijpen als je nog een beetje fit en gezond bent, dat je überhaupt nog leeft eigenlijk.
Die voel ik wel, want ik heb de dood in de ogen gekeken en ben nog dagelijks dankbaar voor mijn genezing.
Wel krijg ik een beetje jeuk van de seniorenretoriek. Alsof het een godswonder is dat we na ons 50e nog zelfstandig kunnen douchen, boodschappen doen en nadenken.
De Queenagers in mijn Community voelen zich niet thuis in het frame senior en ik wed jij ook niet.
Natuurlijk ben je blij en dankbaar als het goed met je gaat, alleen gaat het in deze levensfase waarschijnlijk om iets groters, iets diepers.
Je hebt je schatkist vol ervaringen en daartussen bevinden zich vast en zeker ook de nodige tegenslagen. Toch merk je dat je je nog durft open te stellen voor geluk.
Ik vind dat zó mooi, die veerkracht, dat aangeboren optimisme en de ingebakken wil om er het beste uit te halen. Daar is, als je door het leven bent uitgedaagd, enige moed voor nodig. Zeker wanneer je systeem heeft geleerd alert en bedacht op gevaar, pijn en verdriet te zijn.
Als wijs geworden rijpere vrouw weet je ontzettend goed wat vreugde, en vooral ook pijn betekenen.
Sommige vrouwen zie ik dan ook verstarren, verstillen. Uit angst voor nog meer butsen en builen. Zij zijn letterlijk bang geworden om zich open te stellen voor geluk.
Als ik iets heb geleerd, dan is het dat de bereidheid om je kwetsbaar op te stellen niet alleen krachtig is, maar ook de deur opent naar zoveel meer verbinding en verdieping.
Het is simpel
Kwetsbaar, open en met kans op al het moois door het leven gaan, of bevriezen en alle verbinding met jezelf en anderen verliezen.
Dat laatste is levensarmoede. Dan ben je bang voor geluk… omdat je het kunt kwijtraken.
De Queenagers in mijn community staan stuk voor stuk bereidwillig tegenover het hele pakket. En juist daarom zijn ze gelukkig.
En jij?
Je haalt grote winst uit verlies, wanneer je blijft vertrouwen op je eigen (veer)kracht.
Liefs Josje
