Omdat ik ermee stop
‘Ik sta hier om jullie te vertellen dat ik ermee stop.’
Haar blik verschuift van de gezichten die haar verwachtingsvol aankijken naar haar schoenen. Vanaf mijn plek naast haar kan ik zien maar vooral voelen hoeveel emoties er in haar omgaan.
Soms is er een verhaal dat verteld moet worden en dan laat het moment noch de vorm zich regisseren. De pitch die ze zou schrijven heeft ze aan de kant geschoven. Wat ze wil delen past niet in een kader.
Ze staat op het punt om met haar werk als zelfstandig fotograaf te stoppen en in loondienst te gaan werken. Niet alleen neemt ze dan afscheid van datgene wat ze het liefste doet (vrouwen in no time vanuit zelfvertrouwen stralend voor haar camera laten poseren), ook stapt ze in een keurslijf dat niet past bij haar creatieve, multi-potentiële blauwdruk.
Al snel blijkt dat deze mededeling niet de kern van haar boodschap is. Het is een opstap naar het verhaal van haar leven, waarin ze vaak te maken kreeg met emotionele verwaarlozing en het overschrijden van haar grenzen.
Haar stem breekt, de tranen stromen over haar wangen. In de zaal kun je een speld horen vallen. Er worden zakdoekjes rondgedeeld.
Dan gaat haar hoofd omhoog en richt ze haar blik weer op haar mede-Queenagers. Zonder haperingen vertelt ze over haar uitdagingen en haar valkuilen. Over hoe ze tot dan toe vaker heeft overleefd dan geleefd. Ik geef haar alle tijd en ruimte en die neemt ze zo prachtig en krachtig in.
Wat ik voel is dat we één zijn. We herkennen haar kwetsuren en zien onszelf terug in haar veerkracht. Wanneer ze stilvalt, barst er een daverend applaus los en ontstaat er al snel een kluwen van omhelzende vrouwen om haar heen.
De laatste keer
Vandaag tijdens ons event doet ze nog één keer waar ze zo van houdt en waar ze zo goed in is. Ze maakt schitterende foto’s, waar alle vrouwen stuk voor stuk stralend op staan.
Een week later laat ze me weten dat ze de foto’s graag cadeau wil doen aan de Queenagers, omdat ze zich zo gedragen heeft gevoeld. Ik hoef maar één whatsapp te maken aan de betrokkenen en de berichten stromen bij haar binnen.
Het is haar verjaardag en naast felicitaties ontvangt ze bedankjes, complimenten, envelopjes met geld en uitnodigingen om af te spreken.
Voorspellen kan ik het niet, maar ik zou niet gek opkijken als deze ervaring ertoe bijdraagt dat ze haar beslissing heroverweegt. In ieder geval heb ik haar daartoe aangemoedigd.
Je bevrijden van je ballast, je gedragen voelen door likeminded sisters en je openstellen voor steun en saamhorigheid, vormen samen een krachtig elixer dat je levensenergie weer voluit laat stromen.
Dat vinden we bij elkaar in mijn Queenagers Community.
We zijn geen businessclub, geen hardcore demonstranten, maar sisters met gelijkgestemde verlangens die samen groot durven dromen en intens bewust durven leven.
Soms is lef de teugels laten vieren en je achterover laten zakken in de steun van je tribe.
