Wist je dit van mij?

Op deze 5e mei wil ik even mijn overdenkingen met je delen over vrijheid. Ik heb daar een eigen visie op, omdat ik heb ervaren dat ik me altijd vrij voel zolang ik trouw blijf aan mijn leiderschap.

Het maximale gevoel van vrijheid zit voor mij in het feit dat ik kan kiezen. Keuzevrijheid geeft mij de regie, wat de omstandigheden ook zijn.

Dat heb ik wel nodig ook als HSP’er. Of zoals ik het ook wel noem: moderne monnik.

Misschien heb je het gevoel dat wat je zou willen kiezen nu niet kan. Richt je je dan op de begrenzing, of kijk je wat er binnen die grenzen nog wél mogelijk is, kijk je naar wat past binnen jouw perspectief?

Ik leefde altijd al een beetje als een moderne monnik.
Als hoogsensitieveling neem ik mijn omgeving scherper waar dan gemiddeld. Ik ruik, proef, voel, zie en hoor dingen anders en intenser dan bijvoorbeeld mijn huisgenoten. Dat heeft zowel voor- als nadelen.

Een van de zaken waar ik scherp op let, is het verdelen van mijn energie en het toelaten van prikkels.
Inmiddels ben ik door de wol geverfd en gaat dat vrijwel zonder nadenken.

Nu zo’n beetje de hele wereld noodgedwongen leeft zoals ik al deed, en ik daarover allerlei commentaren lees en hoor, besef ik eens te meer dat dit ‘nieuwe normaal’ voor velen het tijdelijke abnormaal is.

Ik heb het in dit bericht expliciet niet over ondernemers die niet of nauwelijks hun hoofd boven water kunnen houden, of gezinnen die op exploderen staan omdat ze plotseling worden geconfronteerd met hun eigen en andermans eigenschappen die onder de loep liggen.

Ik heb het over de aanpassingen die we noodgedwongen collectief doorvoeren op het gebied van social distancing en het accepteren van een vertraagd en kleiner leven.

Als HSP’er ben ik eraan gewend om regelmatig afzondering, stilte en rust in te bouwen. Ik geniet van het samenzijn met dierbaren en vrienden, ik vind het heerlijk om mijn gezin om me heen te hebben. Én: ik vind het ook fijn om alleen te zijn, in de natuur, op mijn werkplek of om gewoon een dagje het huis voor mezelf te hebben.

Ik ben geen kluizenaar, niet asociaal en ook niet saai.
Ik ga graag naar sommige evenementen en een paar uur op een overvol terras, in een bruisende stad of een druk restaurant vind ik inspirerend. Alleen: ik mis het niet. Want ik focus op wat er wel is en richt me op wat ik aan die andere kant fijn vind.

Wat ik wel mis is lieve mensen innig in mijn armen sluiten ter begroeting. Of zoals afgelopen week, toen ik een paar coachingstrajecten afsloot en van ‘gepaste’ afstand afscheid nam van mijn deelneemsters.

Hoe jij deze tijd ook ervaart, of je nou heel veel weerstand voelt omdat je vooral heel erg verlangt naar wat er nu even niet is, of dat je volkomen relaxt door deze periode gaat: aan je mate van keuzevrijheid is niets veranderd!

Zolang jij je richt op wat er wel kan, zul je merken dat aanpassen, veranderen en binnen de kaders andere keuzes maken net zo vervullend kan zijn als kiezen zonder kaders die van buitenaf zijn bepaald. Het is maar net hoe jij je realiteit waarneemt.

Ik gedij het beste met voldoende afwisseling tussen rust en reuring. In het ‘normaal van voor Corona’ was er gebruikelijk in de wereld meer reuring dan rust en deed ik het ook prima!

Ondanks het feit dat de omstandigheden toen wat meer improvisatie van me vroegen, wist ik altijd waar ik mijn leiderschap kon nemen, mijn regie kon voeren en mijn eigen keuzes kon bepalen.

Op die manier is iedere dag goed, ongeacht de situatie.

Hoe is dat voor jou? Herken je wat ik schrijf, of kom je jezelf erg tegen?

Deel je het met me via een reply op dit bericht?

Als je na het lezen van deze mail behoefte hebt aan mijn hulp of advies, mail me dan gerust via info@josjedeklerk.nl.

Volg je me al op social media? Hier zijn de links:

Facebook.
Instagram.
LinkedIn.
Twitter.
YouTube.
Soundcloud.
Spotify.

Ik maak graag een connectie met je als we die nog niet hebben.

Terug