Uitgerookt door het universum en een onmiddellijke levering

De afgelopen week heb ik opnieuw gezien hoe mooi de samenwerking met het universum kan zijn.
Hoe sommige signalen lijken aan te geven dat je een andere koers mag kiezen, terwijl als je iets beter kijkt en luistert, als je iets dieper ingaat op de onderliggende boodschap, het vaak mogelijk is om het op een akkoordje te gooien. ‘Miss Universe’ kan soms interessante spelletjes met ons spelen!

Ik geef je een voorbeeld.

Zoals je weet, heb ik de afgelopen zomer hard gewerkt om mijn eigen trainingslocatie te realiseren. De eerste huurders zijn al geweest en er staan al boekingen in de agenda. Ongelooflijk leuk, want dat is het hoofddoel van Breedings: het verhuren voor evenementen.

Intussen gaan mijn eigen coachpraktijk en mijn groepsprogramma’s ook door. Als Breedings niet verhuurd is, ga ik het liefst daarheen met mijn klanten. Zo ook afgelopen maandag.

Een van de bijzondere features van Breedings is de pelletkachel. Hiermee kunnen we op een milieuvriendelijke manier in no time de ruimte heerlijk warm maken. Ik was dan ook wat vroeger ter plaatse om alvast de kachel aan te steken.

De kachel, die daar heel anders over dacht.
Want geen sjoege gaf.
IJskoud was het!

Gelukkig was er iemand in de buurt om te helpen. Na wat mysterieuze schraperige handelingen van zijn kant, waardoor ik hem als een ware tovenaar begon te zien, zou alles het weer moeten doen. Een laconiek opgemerkt ‘komwelgoedhoor’, moest mij het laatste zetje geven om te vertrouwen dat ik mijn ochtendprogramma zoals voorgenomen kon afdraaien.

Helaas, het kwamniegoedhoor. Waar de schrapende handelingen toe dienden, is me nog altijd een raadsel. Wat ik wel zeker weet is dat mijn twee klanten en ik elkaar op een goed moment niet zo duidelijk meer zagen, dat mijn ogen traanden en ik het benauwd kreeg. Een blik op de kachel bracht opheldering. De rook werd in grote wolken de ruimte ingeblazen.

Snel pakten we onze spullen bij elkaar. Gelukkig konden we uitwijken naar het hoofdgebouw, waar op dat moment niemand gebruik van maakte. Nadat mijn klanten zich daar hadden geïnstalleerd, belde ik met de schraap-tovenaar om melding te maken van de situatie. Intussen stonken mijn prachtige witte gordijnen en mijn schattige stoffen stoeltjes alsof de fik in de tent had gestaan.

De schraap-tovenaar stelde me door de telefoon opnieuw gerust. ‘Kachelgewoondichtlatenhoor. Komwelgoed.’

Ik had intussen vastgesteld dat er waarschijnlijk iets met de ventilatie of de zuurstoftoevoer was. Er kwam namelijk nul komma nul rook buiten uit de schoorsteen. En des te meer binnen, in mijn droom Breedings, die inmiddels geurde als een Hemaworst.

De coaching verliep verder rustig. Nadat ik afscheid had genomen van mijn klanten, nam ik poolshoogte. De schraap-tovenaar had blijkbaar ingezien dat hetniegoedkwam, want hij had een emmertje water over de smeulende pellets gegooid. Een zwarte drab verspreidde zich over de vloer. Zuchtend ging ik erbij zitten en vroeg: ‘WAT zie ik over het hoofd? WAT is hier juist aan? WAT is de boodschap, Miss Universe?’

Enigszins ontgoocheld ging ik naar huis, waar ik in één klap volledig uit vertrouwen schoot. Ik had gedachten als: Is Breedings wel de bedoeling? Had ik me niet moeten beperken tot coachen en trainingen geven? Wat als dit een signaal is, dat het niet van de grond komt?

Hmmm, interessante gedachten, vind je niet? Totáál in de twijfel. Wat dan helpt, is afstemmen op de basisintentie waarmee ik überhaupt aan iets begonnen ben. Ik vertrouw blind op mijn gevoel en daarop afstemmend herinnerde ik me weer hoezeer alles, maar dan ook alles had meegewerkt om Breedings op mijn pad te brengen.

Ik was niet voor één gat te vangen, dus ik gooide nog wat extra mitsen en maren in de strijd. ‘Ja, oké, dat is waar. En wat is dan de boodschap? Dat ik van Breedings niet een soort veredeld kantoor moet maken? Nou, prima! Kom maar door dan met die boekingen!’

Ik vraag me af of ik nog door moet gaan met mijn verhaal, want je snapt het denk ik al. In mijn mailbox zaten aanvraagformulieren voor Breedings. Ik mocht zes opties noteren!

Nederig prevelde ik: ‘Thank you Universe’. Op dit soort momenten van dwaling, verontschuldig ik me ook altijd even. Aan het universum, en ook aan mezelf. Want het is zo zonde van de energie, al die saboterende gedachten.

En ik kan er soms ook echt wat van hoor, want in dit geval stuurde ik nog even een controlevraag de kosmos in. ‘Is het DUS niet de bedoeling dat ik daar ga zitten coachen?’ Ik verwachtte eerlijk gezegd geen antwoord. En dat kreeg ik wel. Echt waar, de energie om ons heen is weergaloos intelligent. Ik kreeg een app van een voormalig klant, dat ze graag een paar opfris-coachgesprekken wilde. En of dat in Breedings zou kunnen, want ze was zo benieuwd.

Ik had het allemaal veel simpeler kunnen houden. Meteen al kunnen begrijpen dat het ging om vertrouwen. Niets meer. Niets minder.

Mijn levens-commitment is: Ik ben liefde. Van daaruit creëer ik dankbaarheid en kan ik altijd terugvallen op vertrouwen. Ook zonder bewijs lukt me dat, hoewel ik het wel altijd heel leuk vind om signalen te krijgen dat er altijd, altijd voor ons gezorgd wordt.

 

Jij wilt toch ook een vrij, ontspannen en gelukkig leven?
Leven volgens de drie G’s: Groei, Genieten, Geluk?
Dan is mijn mindset management methode Van Jammer naar YES iets voor jou.

Als je met mij van gedachten wilt wisselen over hoe dat voor jou ook kan werken, stuur me dan een mailtje naar info@josjedeklerk.nl, of vul het contactformulier in.

Dan bespreken we samen de mogelijkheden.

Terug