Onvoorwaardelijke liefde

Afgelopen zondag kreeg ik zomaar de kans om live aanwezig te zijn bij een oratie van de Dalai Lama. Over de synchrone samenloop van omstandigheden kun je HIER lezen.

 

Ahoy. Massaler kan het bijna niet. Toch klopte het. Juist het grote aantal mensen maakte het extra bijzonder. Een enorme menigte bij elkaar, met allemaal eenzelfde drijfveer: de Dalai Lama horen spreken over mededogen.

‘De Dalai Lama horen spreken’ klinkt eenvoudig. Zoals je misschien weet, is hem verstaan soms minder eenvoudig. Zijn vaste vertaler zit altijd naast hem bij optredens om in te springen als His Holiness even niet weet hoe iets ook alweer in het Engels heet. Maar die man mag natuurlijk niet aan de lopende band het publiek van gesproken ondertitels voorzien, uit eigen beweging.

Ondanks dat ik niet alles letterlijk verstond, heb ik de essentie van de boodschap uitstekend meegekregen. Geen nieuwe boodschap natuurlijk. Het eerste halfuurtje was om aandacht te vragen voor The International Campaign for Tibet. Om deze campagne extra kracht bij te zetten, had naast de Dalai Lama op het podium Richard Gere plaatsgenomen. Hij maakt zich al jaren sterk voor ICT en is actief belijdend boeddhist.

De uitspraken die mij het meest zijn bijgebleven, wil ik hier graag delen. Allereerst is dat het ‘gedicht’ van de Japanse dichter Kobayashi Issa, dat Richard Gere aanhaalde. ‘Under a cherry tree, there are no strangers’.

Hoe waar. Gere vervolgde dat hij de Dalai Lama altijd ziet als de kersenboom. Ieder mens op aarde die zich op de een of andere manier positief inzet voor of verbonden voelt met de strijd voor een onafhankelijk Tibet, kan zich beschouwen als een bekende van alle anderen voor wie dit ook geldt. Ook al wonen zij op verschillende continenten, aan het andere eind van de wereld, al leven zij totaal verschillende levens, de kersenboom (Dalai Lama) is de verbindende factor en hun doelen zijn gelijk.

Er was gelegenheid tot vragen stellen. Een paar antwoorden raakten mij diep, vooral wanneer het ging over liefde. Werkelijke liefde, daar heb ik altijd voor opengestaan, ik heb onvoorwaardelijke liefde altijd gedeeld met mijn medemens. En houd me ten goede: ik heb echt weleens lelijke gedachten. Oordelen, vooroordelen, aannames… Natuurlijk, ook ik kom ze tegen.

Ik heb weleens gedacht dat het delen van onvoorwaardelijke liefde mij zo diep raakt, omdat ik als kind aan zoveel voorwaarden moest voldoen om lief gevonden te worden. Wat dan ook nog regelmatig mislukte. Want in welke bocht ik me ook wrong, er was dagelijks meermalen aanleiding om afgewezen, opgesloten of geslagen te worden.

Er kwam uit het publiek een vraag van een moeder van twee jonge kinderen. Zij wilde van de Dalai Lama weten wat hij haar aanraadde aan hen mee te geven, in opvoedkundige zin. Zijn eerste reactie was: ‘Heb ik geen ervaring mee!’ Hij grinnikte wat en besloot toen korte metten te maken met deze vraag. ‘Just one thing. Give them plenty of love. Only love. Thank you!’ En hij keerde zich naar de volgende vraagsteller: ‘Next please’.

Een man wilde weten hoe de Dalai Lama aankeek tegen het omgaan met verschillende soorten liefde, zoals vriendschappelijke en romantische liefde, en seksuele aantrekkingskracht. Opnieuw antwoordde His Holiness dat hij voor wat betreft dat laatste, niet de aangewezen persoon was om op deze vraag te antwoorden. Daarna zei hij iets waarvan ik begon te huilen.

Ik zal het vrij vertalen. ‘Houden van iemand die je kent, een vriend, familie of geliefde, is gehechtheid.’ “Attachment”, dat woord gebruikte hij, en vervolgde: ‘Werkelijke liefde is, wanneer je van je vijand evenveel houdt als van je vriend. Dát is ware liefde’.

De Liefde als onvoorwaardelijk uitgangspunt nemen. Het is mijn rode draad, mijn mantra. Als ik voel dat ik in een negatieve overtuiging stap, hoef ik alleen maar tegen mezelf te zeggen: ‘Ik ben Liefde’.

De Dalai Lama zou de Dalai Lama niet zijn, als hij niet ook een paar ondeugende grappen zou maken. Op de vraag wat boeddhistische monniken en nonnen bijdragen aan de mensheid in het algemeen, antwoordde hij: ‘Geboortebeperking!’ En waar het publiek het uitschaterde, bleef hij stoïcijns. Totdat wij uitgelachen waren; toen klonk er een zacht ‘gha gha gha’.

Ik ben dankbaar voor deze bijzondere ervaring. Een keer live in dezelfde ruimte aanwezig zijn als deze man, die met zijn missie verdraagzaamheid en mededogen als grootste menselijke opdracht over de wereld wil verspreiden, was een lang gekoesterde wens. En zoals je weet: wensen worden vervuld. Vaak op onverwachte wijze en mooier dan wij kunnen verzinnen.

Jij wilt toch ook een vrij, ontspannen en gelukkig leven?
Leven volgens de drie G’s: Groei, Genieten, Geluk?
Dan is mijn mindset management methode Van Jammer naar YES iets voor jou.

Als je met mij van gedachten wilt wisselen over hoe dat voor jou ook kan werken, stuur me dan een mailtje naar info@josjedeklerk.nl, of vul het contactformulier in.

Dan bespreken we samen de mogelijkheden.

Terug