Om te kunnen genezen, moet de pleister van de wond

In mijn coachings en programma’s ga ik uit van de stelling: succesvol creëren en manifesteren gaat het beste wanneer we ongehinderd zijn door negatieve overtuigingen. Deze vormen een regelrechte blokkade tussen onze verlangens en de manifestatie ervan.

Daarom begin ik altijd met mijn klanten bij het onderzoeken van de overtuigingen, om ze vervolgens om te buigen.

Ik ben zo blij dat ik weet hoe het werkt, zodat ik het voor mezelf kan toepassen en kan doorgeven. Het is echt mijn diepste wens om zoveel mogelijk mensen te leren hoe ze hun liefste leven kunnen leven. Hun mooiste realiteit kunnen creëren. Want dat kan!

Ik vertel niemand dat er nooit meer blokkades zullen langskomen. Of dat alle erkende en omgebogen negatieve overtuigingen geen rol meer spelen. Dat zou echt onzin zijn. Natuurlijk komen we de rest van ons leven triggers tegen, waardoor oude overtuigingen de kop opsteken. Het is daarom zo waardevol om te weten hoe je die direct kunt ombuigen, zodat ze je niet belemmeren.

Ik was een ongewenst kind. Ik heb zolang ik me kan herinneren gehoord: ‘Jij was niet de bedoeling’. Mijn ouders hebben van me gehouden, zeker. Ze hebben me dat óók verteld. Alleen… wat doet een kind dat hoort: we houden echt wel van je hoor, terwijl er tegelijkertijd gezucht en gesteund, geruzied en gemept wordt, alleen vanwege haar aanwezigheid?

Ik kon naar mijn kamer gestuurd worden omdat ik mijn neus ophaalde. Dat was lastig. Of ik werd langdurig geslagen met de mattenklopper en in de ijskoude schuur achter ons huis opgesloten, omdat ik vervelend was. Wat ik dan had gedaan, was bijvoorbeeld vragen of ik met mijn poppen beneden in de huiskamer mocht spelen.

Ik voelde me teveel, lastig, onbelangrijk, ongewenst, waardeloos. Wat ik creëerde waren een aantal imago’s die me moesten redden van zoveel pijn: ik leerde onzichtbaar en geluidloos te zijn. De afwezige, die zette ik in als ik haar nodig had. Ik dissocieerde, vluchtte.

Ook was ik er een ster in om, nadat ik voor straf naar mijn kamer was gestuurd (omdat ik lachte om mijn boek terwijl er tv gekeken werd; dat werd als bijzonder storend ervaren), doodstil te lopen, me in het vacuüm van mijn kamertje te verliezen in mijn spel. Mijn poppen en knuffels waren mijn vrienden.

Ik verzon een heel nieuw universum, waar we liefdevol, aandachtig en respectvol met elkaar omgingen. Waar we van elkaar hielden en dat ook toonden. Waar we blij waren met elkaar. Ik vertelde mijn vrienden dat: ik vind jou zo lief, ik ben zo blij dat jij er bent, jij mag best even schreeuwen hoor als je dat wilt, ik blijf je lief vinden.

Ik zie en hoor het mezelf nog doen, alsof het gisteren was. Mijn eerste bewuste herinneringen hieraan gaan terug naar het jaar dat ik ongeveer 3 was. Daarna werd het alleen maar erger.

Je snapt dat ik een aantal negatieve zijnsovertuigingen (nzo’s) ontwikkelde. Soms kom ik in mijn huidige leven omstandigheden tegen, die deze nzo’s triggeren. Dat gebeurde bijvoorbeeld gisteren.

 

Ik ben bezig met het samenstellen van mijn programma Van Jammer naar YES! Vol vertrouwen schrijf ik de modules en ik zie al helemaal voor me hoe ik in Breedings de kick-off doe met een gemotiveerder groep mensen, hoe ik deze groep begeleid, hoe we elkaar iedere maand in Breedings treffen en natuurlijk hoe deze mensen gelukkig, succesvol, ontspannen en vrij hun mooiste realiteit leren creëren. GEWELDIG!

Ik dacht na over het aantal deelnemers. Twintig, kwam er in me op. En ineens was ie daar: de deuk in mijn vertrouwen doordat er een aantal oude nzo’s de kop opstaken. Vroeger voelde ik me onbelangrijk en waardeloos. Waarom zouden anderen mij dan belangrijk en waardevol genoeg vinden om een traject mee aan te gaan? Ik voelde me teveel, lastig en ongewenst. Dus hoe zou ik dan vol vertrouwen mijn programma en mezelf kunnen promoten?

Met andere woorden: WAAR de F zou ik in hemelsnaam twintig deelnemers vandaan moeten halen?

Ik heb een tool die ik ook aan mijn klanten leer, waarmee razendsnel een ombuiging gemaakt kan worden van nzo naar pzo (positieve zijnsovertuiging). Die paste ik toe en ontdekte de alles overkoepelende overtuiging die onder deze hele reeks van negatieve overtuigingen zat: ik ben onveilig.

Ik leer mijn klanten: als het flink zeer doet, heb je de kern te pakken. Ik ken deze overtuiging uiteraard en soms ben ik er erg door geraakt. Deze keer ging het anders.

Onveilig voelen, zoals ik dat vroeger heb ervaren, is een oude ‘bekende’ van me, die af en toe zijn hoofd om de hoek van de deur steekt. Meestal niet op uitnodiging, soms wel. En nu was zo’n moment, ik heb hem zelf uitgenodigd en gevraagd eens even te gaan zitten en me te vertellen wat daar te vertellen is.

Tot mijn vreugde kon ik het horen en zien, zonder erom te moeten huilen. Ik zag het kleine kind in mij, dat zich zo lastig, teveel, onbelangrijk, waardeloos, verwaarloosd, ongewenst en nog veel meer heeft gevoeld. Dat zich onveilig voelde.

Het was er. En het speelde geen belemmerende rol. Dat is zo fijn, want normaal gesproken zou je denken: hoe kan een onveilige persoon nu ooit een veilige omgeving voor zichzelf scheppen? Een veilige basis? Veilige relaties? Enzovoort. Dat werkte vroeger wel belemmerend. Daarom ben ik bijvoorbeeld acht jaar bij iemand gebleven die me slecht behandelde.

Ik ben zo blij dat ik heb geleerd wat ik nu weet en dat ik dat kan toepassen en doorgeven. Dat ik het aan anderen kan leren. En het is echt niet zo dat mensen altijd enorme kwetsuren moeten hebben opgelopen om belemmerd te worden door hun overtuigingen. Terugkijkend, kan iets heel kleins al een aanleiding zijn om een dijk van een nzo te ontwikkelen. Het is een overlevingsstrategie.

Als kind scheppen wij met onze nzo’s een schijnveiligheid. Het lijkt veiliger te geloven wat anderen blijkbaar over ons denken (onze volwassenen, die door hun woorden of gedrag overbrengen dat jij dit of dat bent), dan dat wij geloven dat zij ons pijn kunnen doen. Zij zijn ons universum. Wij zijn voor ons welzijn afhankelijk van hen. Daarom kiezen we ervoor te vluchten in een overtuiging.

In ons latere leven ervaren we dat die overtuiging in de weg zit. Dat die voor blokkades en obstructie zorgt. Waardoor we ons niet vrij, ontspannen en gelukkig voelen. Waardoor we niet de mate van vervulling ervaren die we verlangen.

Een nzo is een pleister, en de wond eronder geneest pas als we die eraf halen. Dat doet even pijn, om daarna zoveel ruimte te geven voor onbegrensde creaties van ons eigen geluk.

In de maand juli geldt een korting van € 110 op een jaarlidmaatschap van mijn community. Hiermee heb je gratis toegang tot cursussen, e-book, blogs, video’s en audio’s, en nog veel meer om te leren hoe je je mooiste realiteit creëert. Klik HIER om de kortingsactie te bekijken. Klik HIER om te lezen wat je allemaal gratis krijgt als communitylid.

 

Terug