Het kiezen is het kunnen – over de opslag van ‘vuilnis’ in ons brein

Mijn persoonlijke ervaring

Jaren geleden voelde ik me slachtoffer van mijn omstandigheden. Er gebeurden veel nare dingen in mijn leven. Iedere keer als er weer een omstandigheid voorbij kwam waar ik me ongelukkig bij voelde, zei ik: ‘Zie je wel, ik ben voor het ongeluk geboren!’

 

Hoe meer ellende ik meemaakte, des te meer ik deze overtuiging ging geloven. Ik zei zelfs weleens: ‘Sommige mensen hebben nu eenmaal altijd mazzel en ik ben duidelijk niet een van hen’.

 

Als ik daar nu op terugkijk, voel ik enerzijds verbijstering. Hoe heb ik ooit zo kunnen dénken? Anderzijds voel ik ook diep mededogen met de Josje van toen. Ik wist niet dat het ook anders kon. En al helemaal niet hoe sterk ik zelf mijn realiteit beïnvloedde.

 

De ommekeer

Ik herinner me nog als de dag van gisteren wanneer de ommekeer begon. Ik was net weduwe geworden op mijn 31e, had de ziekte van Lyme en zat met een burn-out thuis. Een kennis kwam op bezoek en informeerde hoe het met me ging. Ik antwoordde kort dat het weleens beter was gegaan. En viel toen stil.

 

Terwijl mijn kennis een betoog afstak over hoe logisch dat allemaal was, zoemde er in mijn hoofd een stem, die vroeg: ‘Oh ja joh, is het weleens beter gegaan? Wanneer dan precies?’

 

Ja, natuurlijk had ik ook mijn blije en zelfs gelukkige momenten gekend. Bijvoorbeeld toen Pieter nog leefde. Bijvoorbeeld toen wij trouwplannen maakten, toen wij bespraken wanneer ik zou stoppen met de pil omdat we dolgraag een groot gezin wilden. Ik was ook weleens happy geweest voordat ik Pieter kende, als ik met familie of vrienden en vriendinnen samen was. Maar overall waren die momenten dun gezaaid.

 

Kwartjes

Ik keek naar de bewegende mond van mijn kennis. Toen ik mezelf uit mijn mijmeringen lostrok en naar haar luisterde, viel er een regen van kwartjes.

 

Mijn kennis vertelde me namelijk hoezeer zij mij begreep, want haar leven was… en daar kwam een litanie van narigheid en ze ging maar door over hoe ze daar allemaal geen invloed op had. Ik ben haar nog iedere dag dankbaar. Ineens zag ik het patroon.

 

Geluk en succes zijn een keuze

Ik begreep plotseling dat ik mezelf de hele dag vertelde hoe waardeloos mijn leven was en dat ik tegenslag verwachtte. Ik vertelde mezelf ook nog eens dat ik geen invloed had op mijn omstandigheden. En vervolgens zag ik ineens dat dit helemaal niet het geval was. Ik hoefde alleen maar te kiezen!

 

Veranderen

Die avond schreef ik op hoe mijn leven tot dan toe was verlopen. Ik trok een verticale lijn op een vel papier en noteerde in de linker kolom alle oude en recente shit. In de rechterkolom schreef ik mijn nieuwe werkelijkheid; ik beschreef hoe ik voor me zag hoe mijn allermooiste leven zou zijn. Ik nam alle deelgebieden onder de loep en schreef tot ik niet meer kon.

 

De volgende ochtend las ik terug wat ik geschreven had en nam een nieuw vel papier. Ik bekeek mijn uitgangspunt: de situatie op dat moment. En ik keek naar mijn doel: de wenselijke situatie. Daarbij bedacht ik stappen die ik nu en in de nabije toekomst zou kunnen zetten.

 

Contrast

Man man man, wat een hoop contrast kwam ik tegen toen ik eenmaal begon. Ik had er ook geen begeleiding bij, deed het aanvankelijk helemaal alleen. Ik was ook nog eens volop in de rouw en gevloerd door de Lyme. Een kwartier rechtop zitten was al een hele prestatie in die dagen.

 

Ik sprak met mezelf af dat ik bij elk soort van weerstand zou registreren wat ik nou precies deed. Wat ik voelde en wat ik had gedacht, waardoor ik dat voelde. En zo kreeg ik inzicht in mijn drijfveren, in mijn overtuigingen en mijn emoties.

 

Mind over matter

Toen ik de grote lijnen te pakken had, begon ik gesprekken te voeren met coaches en mentoren. Die hebben me geholpen om op mijn ingeslagen weg verder te gaan.

 

Ik kon dat weer, het lukte weer! Ik had weer de regie, ik zat weer aan de knoppen. Ik voelde me in charge, ik nam leiderschap, waardoor ik me per definitie niet langer slachtoffer voelde van mijn omstandigheden. En de Lyme? Die roeide ik uit dankzij mindpower en een paar weken homeopathie.

 

Er kwam heus nog weleens iets langs wat ik niet toejuichte hoor. Alleen kon ik dan besluiten hoe ik daarmee omging. In die dagen verzon ik de kreet:

HET KIEZEN IS HET KUNNEN.

 

Eigenlijk is die nog steeds helemaal kloppend en actueel bij hoe ik leef en wat ik doe. Hoe ik als coach en trainer mensen help Van jammer naar YES! Hoe ik aan hen leer te leven volgens de drie G’s: Groei, Genieten, Geluk.

 

Het kiezen is het kunnen. De kracht zit in de beslissing.

 

Voor jou deze week de oefening die ik ooit deed en die mij zo bewust maakte van hoeveel vuilnis er allemaal opgeslagen lag in mijn onderbewuste. Automatische reacties op zich alsmaar herhalende gedachten en uitspraken en op mijn overtuigingen.

 

Stap 1:

Beschrijf je leven op dit moment.

 

Stap 2:

Maak twee categorieën, a) gaat top, b) kan beter.

 

Stap 3:

Beschrijf zonder je te beperken hoe jouw allermooiste realiteit eruitziet.

 

Stap 4:

Bedenk concrete stappen, geïnspireerde acties, die jou naar je gewenste resultaat brengen.

 

Stap 5:

Lukt het je niet zelf? Vraag hulp! Aan een vriend, familielid of coach. We zijn met 7 miljard mensen op aarde. Er is er altijd één bij die jou wil helpen.

 

Wil je persoonlijk en intensief met me aan het werk? Ik heb op dit moment 1 plek vrij voor een individueel coaching jaartraject. Klik hier voor meer informatie.

 

Wil je met concrete kennis en kunde een nieuwe realiteit scheppen? Kom dan naar mijn event op 22 en 23 juni! Klik hier voor meer informatie en tickets.

 

Ik wens je een leven met de YES-factor.

Terug