Denken en voelen

Vorige week was in het nieuws de getuigenis van senator en ex-gevechtspilote Martha McSally. Zij zei iets, wat naadloos aansluit bij mijn overtuigingen over hoe mind, body en soul samenwerken. 

 

“Ik DACHT dat ik sterk was.
Maar ik VOELDE me machteloos.”

Dit is hoe het menselijk systeem dat doet.
Onze gedachten kunnen ons veel wijsmaken.
Soms helpt dat ons een tijdje door iets heen.
Als dat lang aanhoudt wordt het een automatisme, een patroon, een overlevingsstrategie.

Althans, we DENKEN dat we hiermee onszelf goed doen, overleven zelfs. Maar in werkelijkheid staan we ver af van wat we echt VOELEN als we daar niet naar handelen.

Om iets wat heel erg pijn doet niet te hoeven voelen, of om iets niet te hoeven doen, spelden we onszelf en onze omgeving dingen op de mouw. Zoals in het voorbeeld van McSally: misbruik ondergaan, denken dat je sterk bent maar je in feite machteloos voelen.

Mooi hoe McSally dat onderscheid aanbrengt tussen die twee: denken en voelen.

Natuurlijk IS zij ook sterk. Alleen zij voelde zich op dat moment niet zo. Op basis van de gedachte sterk genoeg te zijn, in combinatie met schaamte, heeft zij niet gemeld wat er gebeurde. Het gevoel machteloos te zijn werd hierdoor alleen maar versterkt.

Als we helder registreren wat we nu eigenlijk allemaal denken, zien we ook veel helderder welke emoties (gevoelens) dat bij ons oproept. Met andere woorden: vanuit welke emotie we handelen. En zodra we daar de regie over hebben, kunnen we kiezen.

Ik DACHT dat ik sterk was.
Maar ik VOELDE me machteloos.

Mooi voorbeeld van inzicht en leiderschap.


 

Terug