De schoonheid van het verlies

Deze foto is genomen in 2010, een paar maanden voordat ik de diagnose borstkanker kreeg.

Ik herinner me nog hoe ik in december van datzelfde jaar kaal, een borst armer en al schrijvend aan mijn boek naar deze foto keek en dacht: ik hoop dat ik ooit weer zo wordt.

Nu ben ik jaren verder en vele ervaringen en inzichten rijker. In de tijd dat ik terug verlangde naar hoe ik was, dacht ik dat ik iets verloren had. Later zou ik beseffen dat het tegendeel waar was; ik was en ben alleen maar rijker geworden.

Mijn haar groeide weer aan.
Mijn borst werd gereconstrueerd.
Mijn brandwonden van de bestralingen genazen.
En mijn ziel…

Mijn ziel, de Josje die ik wezenlijk ben, was al die tijd ongeschonden in mij aanwezig.

Wat er ook gebeurt in ons leven, welke omstandigheden er ook zijn, we hoeven niet te vrezen voor verlies van onszelf.

Veranderingen vinden plaats en soms moeten we iets van het oude loslaten. Ook dat is niet per se verlies.

Iemand stuurde mij in de tijd dat ik ziek was deze zin uit een citaat van Lao Tzu: “Terwijl tienduizend dingen opkomen en vallen,denkt het zelf na over hun terugkeer. Wat is waardevol?”

Ik antwoordde: “Ik weet wat het allerwaardevolst is. En daarin schuilt de schoonheid van het verlies.”

Als ik nu naar deze foto kijk, denk ik alleen maar: wat had je nog een hoop te leren Jos. En dan voel ik liefde, vertrouwen en dankbaarheid. En kracht, zoveel kracht!

Die kracht heeft zo goed voor me gewerkt en werkt nog altijd zo goed voor me, omdat ik die combineer met liefde, vertrouwen en dankbaarheid.

Ik denk, voel en handel vanuit liefde.
Ik vertrouw op mijzelf en dat het goede zegeviert.
Ik ben dankbaar voor al het moois in mijn leven: mijn dierbaren en het leven zelf, dat ik er nog ben.

Terug