Tsunami

Het idee hebben dat je in je verdriet zult verdrinken, betekent waarschijnlijk dat je lang je best hebt gedaan om je gevoelens te onderdrukken, dat je aan het overleven bent geweest.

Het nare van het niet willen voelen van verdrietige of andere negatieve emoties, is dat we dan het contact met al ons gevoel (in meerdere of mindere mate) verliezen. Mensen kunnen niet eenzijdig hun emoties uitschakelen.

Met andere woorden: we vervlakken dan op alle gebieden en kunnen na verloop van tijd ook niet meer zo goed blije emoties ervaren. De kans op somberheid, burn-out en depressieve periodes wordt dan groter en ook worden mensen dan ‘bang’ voor een tsunami aan (opgekropt) verdriet.



Stuwdam

Het menselijk lichaam reguleert verdriet, wanneer we er ruimte aan geven. Ik vergelijk het overlevingsmechanisme altijd met een stuwdam, het verdriet met het water dat erdoor wordt tegengehouden en onszelf met het dal onderaan de stuwdam. We vertrouwen er, als we lang geen contact hebben gemaakt met onze emoties, niet op dat de stuwdam het water in kleine, verwerkbare beetjes tegelijk door zal laten. En het geruststellende is: dat gebeurt wel.

De ervaring leert dat we huilen en weer even pauzeren, weer huilen en weer pauzeren. Letterlijk overspoeld raken door verdriet, waardoor we echt helemaal niet meer kunnen functioneren, gebeurt vrijwel nooit. Tenzij er biochemische oorzaken in het brein aanwijsbaar zijn.


Alles voelen

Een voorbeeld uit mijn eigen leven: toen mijn eerste man overleed (we waren rond de 30), was mijn verdriet onmetelijk groot. Ik dacht 24/7 aan niets anders, huilde met korte tussenpozen de hele dag. En… ik functioneerde wel.

Ik voelde me uiteraard allesbehalve goed, want zoveel pijn en verdriet vinden we als mensen niet fijn. Je steekt ook niet je hand vrijwillig in een vlam, we willen juist weg van de pijn. En toch bleef ik op de been, voerde ik gesprekken, kookte ik, zorgde ik voor mezelf en mijn dieren, was ik in staat het huishouden te draaien en later zelfs weer te werken.

De sleutel was dat ik het mezelf gunde om ALLES te voelen. Ook wat ik eigenlijk liever niet wilde voelen. Ik zeg weleens: je kunt alleen maar door de berg rijstebrij heen. Niet eroverheen, eronderdoor, links of rechts eromheen. Erdoorheen is de enige weg, ook al lust je geen rijstebrij of heb je er hoegenaamd geen trek in.


Soorten verdriet

Ik leer deelneemsters aan mijn Van jammer naar YES! traject het onderscheid maken tussen verdriet om een verlies – dus feitelijk rouw, en verdriet om een of meer NIO’s. Een NIO is een negatieve identiteitsovertuiging; een overtuiging over onszelf die we in onze kindertijd hebben aangenomen en die we zijn gaan leven.

De reden om het contact met ons gevoel te verbreken, is vaak een oude pijn. Zolang we geloven dat we op de een of andere manier niet goed genoeg zijn, dat we het niet waard zijn, dan hebben we vooral verdriet om ervaringen als afwijzing, verwaarlozing, genegeerd voelen.

Zodra deze overtuigingen zijn omgebogen naar PIO – een positieve identiteitsovertuiging, maken we weer contact met al onze gevoelens en zijn we ook veel beter in staat om met teleurstellingen en verlies om te gaan.


Oefening

Mocht je jezelf herkennen in de ‘angst’ van Bianca, dan heb ik alvast een mooie oefening voor je.

Zoek de rust en stilte op en stel jezelf een aantal vragen. Het lijken simpele vragen, echter: wanneer je de essentie ervan werkelijk toelaat, ontstaat er ruimte in het contact met je onderbewustzijn en je emoties.

1) Als ik contact zou maken met AL mijn emoties, wat zou ik dan voelen dat ik nu liever niet wil voelen?
2) Wat is de reden dat ik dat liever niet wil voelen?
3) Wat is het allerergste dat er kan gebeuren als ik deze gevoelens toelaat?
4) En wat is daar dan het allerergste aan (en deze vraag herhaal je net zolang tot je bent aangekomen bij wat voor jou als het aller- allerergste voelt).
5) Kan ik dat AAN?

En weet je, het antwoord op die laatste vraag is altijd ‘ja’, want we zijn altijd onze eigen veilige haven.

Hoe meer je contact maakt met alles wat er te voelen is, des te effectiever, sneller en beter je door een verwerkingsproces heen gaat.


♥ Heb je vragen? Stel ze gerust in reply op dit bericht. Ik lees alles en antwoord altijd zelf. 
Heb je een verzoek voor een podcastonderwerp? Stuur me je suggestie via een antwoord op deze mail.
Wil je samenwerken? Laat het me weten, ik help je graag Van jammer naar YES!
Ik wens je een prachtig weekend.

Liefs,

Josje

Susan Rietveld: “Josjes methode geeft je het gereedschap waarmee je je eigen coach wordt. Ik ben zo ontzettend dankbaar voor het traject dat ik bij haar heb gevolgd. Zoals Josje ook zegt: ik zal uitdagingen in m’n leven blijven tegenkomen maar met dit in handen heb ik vertrouwen dat ik mezelf altijd zal kunnen helpen. Wat ik echt geleerd heb is vertrouwen in mezelf en het universum, en dat je altijd kunt kiezen!”

Susan Rietveld 2