Wakend over de wereld

Vannacht was ik wakker. Dat is in de uren tussen middernacht en 6.30 lange tijd mijn gebruikelijke bezigheid geweest.

In de jaren dat ik ziek was, chemo kreeg, de onderneming van Chris op het randje van faillissement balanceerde, ik al kotsend de verhuisdozen dreigde te moeten inpakken, tollend van het gif in mijn aderen op zoek ging naar een woonplek, ons kind van toen 9 dichtklapte als een geschrokken oester en ik maar niet de juiste toon vond om haar zachtjes weer te openen…

Terwijl ik me liet meevoeren met de stroom, doken er tussen die bizar woeste baren duizenden en duizenden herinneringen op; intens verdrietige, misselijkmakende, afschuwwekkende en ook liefdevolle, prachtige en hoopgevende…

In die tijd, die ik op dat moment als verschrikkelijk en – vanwege de grote emotionele schoonmaak – tegelijk ook als enorm waardevol ervoer, waakte ik ‘s nachts over de wereld.

Iedere angstgedachte die me verhinderde te slapen, omarmde ik en behing ik met slingers.

Elke vrees keerde ik tot hoop.

Alle paniek en zorg over mijn levensduur, onze tijd samen en de toekomst van ons allerliefste kind nam ik liefdevol ter hand.

Als een meisje dat speelde met een pop trok ik de waarheid andere kleren aan. Mooie kleren die mijn realiteit het uiterlijk gaven van vertrouwen, kansen en een glorende horizon vol beloften.

Vannacht was ik wakker. Dat is jaren niet voorgekomen. Ik luisterde naar de storm, die rukte aan de ramen. Na een tijdje vruchteloos te hebben geprobeerd te slapen, pakte ik mijn schrift en begon te schrijven.

Mijn associatieve brein produceerde de herinneringen aan wat me destijds uit mijn slaap hield.

Alles wat ik toen omarmde en vervolgens in een andere vorm teruggaf aan het universum, is verleden tijd.

Alle voorstellingen van hoe ik verlangde dat het zou zijn, zijn werkelijkheid geworden.

Ik was vannacht niet wakker om me zorgen te maken. Dat ik vannacht wakker was, beschouw ik als een cadeau.

Ik mocht opnieuw waken over de wereld. Een wereld waarin ik mijn stukje heb helpen vormgeven naar het landschap van mijn ziel.

Ik was wakker om me retrospectief bewust te zijn van mijn enorme creatiekracht, waardoor ik weer mocht voelen hoe groot ons vertrouwen kan en mag zijn.

Iedere vrijdag gratis oefeningen in je mailbox? Schrijf je in via de aanmeldregel op deze website.

Terug