Hoeveel likes heb jij nodig?

Vorige week was het complimentendag. Ik postte een van de quotes die ik mijn klanten meegeef:
Toen je werd geboren, was je al gelukt!

De shit is niet waar!

Dit is het uitgangspunt in mijn werk.

Alle shit die we over onszelf zijn gaan geloven, alle negatieve gedachten, oordelen en aannames die we over onszelf hebben, daar zijn we niet mee geboren. Die zijn later aan ons blijven kleven.

In mijn trajecten ga ik hier diep op in, zodat mijn klanten alle disfunctionele en belemmerende patronen kunnen loslaten en daar functionele, nieuwe automatismen voor in de plaats kunnen zetten. Op die manier groeien ze naar de beste, meest succesvolle versie van zichzelf en richten ze hun allermooiste realiteit in door met zelfvertrouwen en plezier hun dromen waar te maken. Doelgericht.

Voordat we naar de oefening gaan, deel ik ook nog even de tekst met je die ik bij de foto plaatste, voor als je mijn post gemist hebt. Want dat is allemaal wel waar, ook over jou!

“Hé!
Ja, jij. Ik heb het tegen jou.
Je bent lief, vindingrijk, bijzonder, daadkrachtig, loyaal, trouw, aardig, mooi, prachtig, belangrijk, geweldig, waardevol, liefdevol, attent, capabel, compleet en nog veel meer.
Jij. Bent. Alles.
Alles wat je nodig hebt om gelukkig, succesvol en ontspannen te leven, om met plezier en zelfvertrouwen je mooiste realiteit te creëren…
Dat heb je al. Jij hebt alles in je. Toen je werd geboren, was je al gelukt!”

Hoeveel likes heb jij nodig?

Ik werd enorm getriggerd door een van de reacties op mijn post. Iemand schreef:

“Je loopt enigszins achter vrees ik Josje. Het moet zijn geliket.”

Dit was als woordgrap bedoeld, maar oh! Wat is dit belangrijk!
Want hoeveel likes heb jij nodig, << Test Voornaam >>, op social media, maar ook in real life?
In hoeverre ontleen jij een goed gevoel aan complimenten? En dan niet als smeermiddel, voor de gezelligheid, maar echt als reden om je goed te voelen over jezelf?

Beantwoord eens eerlijk deze vragen.

  • Doe jij dat ook, je (zelf)vertrouwen ontlenen aan de feedback, reacties of interactie van en met anderen?
  • Is het voor jou belangrijk wat anderen zeggen, vinden of doen? Voel je een rechtstreekse connectie tussen de mening van anderen en jouw eigenwaarde?
  • Merk jij dat je je afhankelijk van het oordeel van anderen opstelt?

Vanuit wat je weet, zul je waarschijnlijk nu denken: nee, dat doe ik niet want dat hoeft niet.

Precies. Dat hoeft inderdaad niet, want… Toen je werd geboren, was je al gelukt!

Maar wees eens eerlijk. Doe je ook wat je weet?

  • Is het werkelijk zo dat je je niet laat beïnvloeden door wat anderen over jou denken?
  • Is het onbelangrijk voor je om gelijk te krijgen?
  • Sta je 100% en onbevangen open voor de manier waarop anderen dingen aanpakken, zonder oordeel?
  • Kun je met zelfvertrouwen de mening of de kritiek van anderen ontvangen, zonder dat je er negatieve conclusies aan verbindt?

Of lukt dat nog niet altijd even goed? Misschien klopt het onderstaande rijtje beter voor je.

  • Je voelt je onzeker als iemand een kritische opmerking aan jouw adres plaatst.
  • Je ervaart het als kritiek wanneer iemand het niet met je eens is.
  • Je wilt koste wat kost je gelijk halen.
  • Je voelt je snel buitengesloten als mensen in groepjes met elkaar praten.
  • Als anderen jouw ideeën niet overnemen, voel je irritatie en je voelt je afgewezen.
  • Je durft je mening niet te geven en blijft op de achtergrond.
  • Je kiest liever voor niets doen, dan dat je opvalt en anderen iets over jou kunnen vinden.

Wat doe je in de realiteit wel? 

Waarschijnlijk weet je met je hoofd wel, dat deze aanpak je niet verder brengt. Vanuit ratio vertel je jezelf dat het anders zou moeten, alleen blijkbaar is het negatieve gevoel dat je ervaart zo sterk, dat je kiest voor de comfortzone van je oude patronen.

  • Je houdt je klein.
  • Je blijft onzichtbaar.
  • Je doet dingen tegen je zin.
  • Je likt je wonden na de zoveelste pijnlijke interactie.

“If it doesn’t challenge you, it won’t change you”.

Ik vind dit een prachtige quote. Voor mij ligt hierin de kern van verandering besloten. Onze comfortzone heet niet voor niets zo; die is comfortabel. DENKEN WE.

Er is natuurlijk niets comfortabels aan ongelukkig, onsuccesvol en als slachtoffer door het leven gaan. Maar die oude patronen, die automatismen waar we zo mee vergroeid zijn, die houden ons uit een soort verslaving op onze plek. Vast. Ge. Roest. (Over die ‘verslaving’ volgende week meer).

Dus het is  hoog tijd om jezelf uit die zogenaamd comfortabele patronen te tillen. Tijd voor een uitdaging, tijd om veranderingen tot stand te brengen.

Oefening

Oké. Als voor jou geldt dat je met je hoofd wel weet dat je jezelf saboteert doordat de mening, feedback, reactie van een ander veel te belangrijk voor je is, dat je je werkelijk K voelt als die mening, reactie of feedback niet is zoals je hoopt, dan heb ik een mooie oefening voor je.

Stap 1:

Zodra er zich zo’n situatie of interactie voordoet waaraan je een rotgevoel overhoudt, noteer dan de feiten van de gebeurtenis. Dus niet alle details en emoties, niet welke kleur blouse je aanhad, en hoe de ander keek. Dat is allemaal ruis en interpretatie. Schrijf bijvoorbeeld op:

Ik was in gesprek met Tineke en zij was het niet met mij eens.

Beschrijf vervolgens gedetailleerd (ja, nu wel gedetailleerd) wat er allemaal met je gebeurde.

Bijvoorbeeld:
Ik voelde me onzeker, ik schaamde me om mijn mening en begon daaraan te tornen door de argumenten van Tineke. Ik was nog steeds overtuigd van mijn standpunt, maar zei toch maar dat Tineke gelijk had, omdat ik bang was dat ze me anders niet aardig zou vinden. Maar in feite wilde ik haar *&*^%, want ik voelde me ook boos omdat ik gewoon gelijk had!

Zoiets.

Stap 2:

Vervolgens schrijf je nauwgezet op hoe je had gewild dat de situatie was verlopen. Je kunt bijvoorbeeld beschrijven wat je had willen zeggen, welke gedachten je had willen hebben, en hoe je je zou willen voelen in een dergelijke situatie. In ons voorbeeld met Tineke:

Ik was in gesprek met Tineke en zij was het niet met mij eens. Ik luisterde goed naar haar argumenten en kwam tot de conclusie dat zij een andere visie heeft dan ik. Ik bleef rustig en wist: wat zij denkt en doet, zegt niets over mij. Ik maakte Tineke mijn standpunten duidelijk. Zij luisterde naar mij en we sloten het gesprek af met de conclusie dat het interessant is om elkaars motivatie te kennen.

Stap 3:

Als je dit genoteerd hebt, sluit dan je ogen en zie je voor je hoe de situatie dan zou zijn.
Houd de komende dagen dit positieve beeld vast en zeg tegen jezelf: Toen ik werd geboren, was ik al gelukt!

Ik wens je veel plezier en succes. Wil je met me delen hoe deze oefening voor je uitpakte, stuur me dan gerust een mail in antwoord op dit bericht.

Wil je een vraagstuk of thema inbrengen, stuur me je vraag dan per mail.

Ik gun ook jou een leven volgens de YES-factor.
Wil je weten hoe ik jou kan helpen? Stuur me gerust een mail: info@josjedeklerk.nl, of klik hier: jaarprogramma Van jammer naar YES!

Ik wens je een prachtig weekend.


Terug